İhtisas

Başlayamamalardan yoruldum en çok. Günün erken saatlerinde gelen iç sıkıntılarımın, döne dolaşa girdiği çıkmaz sokaklardan; mahçup, yorgun ama ertesi sabah tekrar ve tekrar denemekten vazgeçmemek üzere bana geri dönmelerinden yoruldum. Postalanmayan mektubun kireç tatlı hüznünden, kapımın yanlışlıkla çalınmasından ve daha fenası yanlış kapıyı çalıyor olmaktan yoruldum. Bir kalp kaç defa kırılır demişti yıllar evvel çok sevdiğim bir kadın, haklıydı bu meselede ihtisas yapmamalıydım -yaptım. Terk edilmişliklerin kılıf ustası bendim ama şiir ile dargın düşmemeliydim -düştüm. En çokta lafa söze gelmez özlemlerin, özlememiş gibi yapanı olmamalıydım ya, işte ben ruhumu tam orada kırdım.