kabuğunda mektup

eylül geldi,
ellerimizde sonbahar.
biraz dağınık, biraz geç.

bir kaplumbağa vardı kıyıda,
adını bile sormadın.
yaşasaydı belki dünya biraz yavaşlardı,
ama sen hızlıydın,
belli ki başka türlü yürünmüyordu şehirde.

ölürken kabuğunda
bir mektup vardı,
okumadın.

olsun.
sen de geç,
eylül gibi –
bir daha gelmezsin belki
ama biz yine bekleriz kabuğumuzda bir umutla.