Okuduklarım, izlediklerim, dinlediklerim ve arada içime oturan her şey için siyah-beyaz bir defter.
Bazı insanlar hiç delirmez. Ne korkunç hayatları olmalı.
Charles Bukowski
Genel Kafalar
Müzeyyen, Sana dair duyduğum özlem, tek bir sözün ile hatıratımın en derinine yuvarlandığım o karanlık kuyunun ta kendisidir. Bırak beni Müzeyyen, bir ayrılık ne kadar kanlı olabilirse öyle bırak beni. Yerin en altına,...
Devamını Oku
Genel Kafalar
Anlıyorum. Tam anlamıyla değil belki ama anlamaya başladığımı zihnim bana hissettiriyor. Kendi iç kaosumu bastırmaya çalışmaktan vazgeçtim, onu alt katta bırakıp asansörle yukarı çıkmış gibi hissediyorum. Daha azı ya da daha...
Devamını Oku
Genel Kafalar
Bu yazının ilk halini 2012 yılında yazmışım, Bukowski ile henüz tanışmış, Postane’yi yeni bitirmiştim o dönem. Yakın zamanda okuduğum bir yazının son paragrafıyla tekrar anımsadım, önce postaneyi yeniden okudum sonra bu...
Devamını Oku
Genel Kafalar
Seni yarım kalmış bir şiiri tamamlama hevesiyle sevmeyeceğim, Sensizlik loş ve yalnızlık dolu, Her yalnızlıktan değil ama sensiz yalnızlıktan ürkerim, O yüzdendir gelip gamzene sığınacağım. Uzaklara gideceksin, git, Sana kitaplar okuyacağım...
Devamını Oku
Genel Kafalar
İnsanın birden çok kez sevebileceğine inanmıyorum artık. Tabii ki yalnızca tek sefer sevebilecek olma fikri oldukça karanlık ve loş bir hissiyat ama o sevgi uçurumundan ne zaman düşsem, tepeyi tekrar çıkışım önceki...
Devamını Oku
