Okuduklarım, izlediklerim, dinlediklerim ve arada içime oturan her şey için siyah-beyaz bir defter.
Bazı insanlar hiç delirmez. Ne korkunç hayatları olmalı.
Charles Bukowski
Genel Kafalar
Sahne 1: Işıklar yanar ve perde açılır. ... Odanın içinde bir sağa bir sola döndüm. Tüm bu olanları düşündüm. Tanımadığım etten duvarlar oluşmuştu etrafımda hiçbiri kimdi? bilmiyorum. Kaçıp kurtulmak istedim aralarından çünkü...
Devamını Oku
Genel Kafalar
Başa çıkmanın bir yolu olmalı, diyorum kendi kendime. Tüm bu olanlarla baş etmenin bir yolu olmalı. Bazen her şey üstüne gelir ve daha fazla dibe inemezsin. Tam bu anda ölmek istersin ama...
Devamını Oku
Genel Kafalar
Biri konuşsa kıyamet kopacak ve ben çığlığımca ağlayacağım. Biri konuşsun, konuşsun hemen biri, yoksa kendimi vuracağım. Kendimi bi bıraksam sana varacağım. Bir cinayetin ilk cümlesiydi: "Seni" / "Seviyorum" ve ben sırf bu...
Devamını Oku
Genel Kafalar
Bu yazının ilk halini 2012 yılında yazmışım, Bukowski ile henüz tanışmış, Postane’yi yeni bitirmiştim o dönem. Yakın zamanda okuduğum bir yazının son paragrafıyla tekrar anımsadım, önce postaneyi yeniden okudum sonra bu...
Devamını Oku
Genel Kafalar
Hani içerisinde rüyanın dersiniz ya kendi kendinize "bu gerçek değil, bu rüya, uyanmalıyım!" bugünlerde nefes aldığım her saniye bunu yaşıyorum, "uyanmalıyım!" Sanki yaşadığım hayat bana ait değilmiş gibi, ben yoldan geçerken tutup...
Devamını Oku
